براتی‌پور: در قالب شعر كلاسیك،مثنوی،غزل،دو بیتی و رباعی شعر گفته ام

وقتی ما نمی توانیم تفنگ در دست بگیریم این رسالت شاعر است كه با قلم خود احساساتش را بیان كند و از مظلوم حمایت كند.

کد خبر: ۱۰۵۶

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۱:۴۸

به گزارش بخش خبری بانک عکس ؛ عباسعلی براتی‌پور که به عباس براتی‌پور شهرت یافته، متولد سال ۱۳۲۲ در تهران است. درسال ۱۳۶۰ با حوزه هنری آشنا شد که تا کنون با حوزه همکاری دارد. وی اولین مجموعه شعرش را با عنوان «بهت نگاه» در سال ۱۳۶۹ منتشرکرد. از جمله فعالیتهای ادبی وی می‌توان به: اداره جلسات نقد وبررسی شعر حوزه هنری از سال ١٣۶٨ تا کنون کارشناس شعر و دبیرکانون شاعران بنیاد جانبازان به مدت شش سال (از سال ٧۴ تا ٨٠)، عضو شورای شعر وزارت ارشاد استان تهران، داور مسابقات شعر در سطح کشورو...اشاره کرد. بهت نگاه، وعده دیدار، عطش عشق، داغ تشنگی، سوار مشرقی، درساحل علقمه، ماه درفرات، برجبین صبح و...تعدادی از آثار منتشر شده توسط است.

آقای براتی پور شعر سرودن را به طور جدی از چه سالی شروع كردید؟
من كارم ر ا بعد از انقلاب  و در زمان دفاع مقدس به طور جدی آغاز كردم،و از خرداد 60 به جمع شاعران حوزه هنری پیوستم از آن زمان من هر هفته در جلساتی كه توسط مرحوم مهرداد اوستا مدیریت می شد شركت كردم،این روند تا به امروز ادامه داشه است.

چه دغدغه ای شما را به سمت شعر كشاند؟
این اتفاق یك ذوق هنری بود. خداوند این هنر را در باطن انسانها قرار داده است این خود ما هستیم كه باید این هنر را كشف كنیم.من از زمان كودكی ام به شعر علاقه داشتم و مرحوم پدرم شعرهای زیادی را از حفظ بود كه همیشه برای من می خواند.شعر حكمت می آورد به این صورت كه انسان وقتی شعری را می خواند بهتجربه شاعر در میان ابیات پی می برد.

چه سبك شعری را برای خود انتخاب كردید؟
در قالب شعر كلاسیك،مثنوی،غزل،دو بیتی و رباعی شعر گفته ام.هر مضمونی قالب خودش را انتخاب می كند.برخی ها نمی توانند آن مضامینی كه در نظر دارند را در قالب شعر كلاسیك بگویند بنابراین به شعر نو یا سپید پناه می برند.

برخی آثار شما با موضوعاتی مربوط به فلسین،جانبازان،واقعه عاشورا ست،آیا این آثار سفارشی هستند یا شما بنا بر احساس خود نسبت به این وقایع آنها را سروده اید؟
تمام اشعاری كه من سروده ام به گونه ای  شان نزول داشته اند.مثلا وقتی مظلویت ملت فلسطین را از رسانه ها می شنوم متاثر میشوم.شاعر باید نسبت به این وقابع عكس العمل نشان دهد و عقیده اش را بیان كند.از این رو اشعار آئینی كه در مناسبت های مختلف سروده ام زیاد است.

با این حساب می توانیم بگوییم كه قلم سلاح شاعر یا نویسنده است؟
بله همین طور است وقتی ما نمی توانیم تفنگ در دست بگیریم این رسالت شاعر است كه با قلم خود احساساتش را بیان كند و از مظلوم حمایت كند.

سال 94 را برای جامعه ادبی چطور ارزیابی می كنید؟
من امسال را خوب ارزیابی می كنم اگر چه اتفاقات ناگواری از جمله شهادت حجاج منا رخ داد كه اتفاقات شوم و دردناكی است ولی شعرا استقبال خوبی بریا هم دردی با مصیبت دیدگان و درك این واقعه در اشعار خودنشان دادند.این نشان می دهد جوانان ما استعداد خوبی در این زمینه داند.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان